Rouwruimte

Dag mama,

Dankbaarheid. Dat is het eerste wat ik voel als ik aan jou denk. Voor mij was je de beste mama die ik me kon wensen. We hadden een goeie band en we begrepen mekaar vaak moeiteloos.

Op momenten dat ik het moeilijk had wist je altijd de juiste woorden te zeggen. Vaak waren het eenvoudige wijsheden. “Na slecht komt goed” zei je dan. En hoe simpel dat ook klonk, het gaf me moed.

Toen ik zelf mijn kinderen opvoedde begreep ik pas hoeveel jij voor ons gedaan hebt. Je had een uitdagende job, die je zeer graag deed maar die ook veel van je eiste. En dat combineerde je met het alleen opvoeden van 3 kinderen.

Je kwam ‘s avonds blijgezind thuis. Je begon meteen aan het eten, dat altijd lekker was. Verse groentjes van bij je ouders uit den hof.

Je deed al de was zonder klagen in een miniwash-machientje in de veel te kleine badkamer.

En ‘s morgens was je al vroeg wakker en tegen dat ik op stond was de tafel gedekt. Ik schaam me een beetje om het te zeggen, maar voor mijn 18de heb ik ‘s morgens nooit zelf een boterham gesmeerd. Mijn boterhammen met choco lagen altijd al klaar toen ik opstond.

In het weekend bracht je me naar het paardrijden en bleef je laat op om me te komen ophalen na het uitgaan.

Je was graag gezien en heel sociaal en vaak zorgde jij voor de ambiance op feestjes.

Toen je gezondheid achteruit ging werd je steeds minder zonnig. Je vocht moedig tegen je ziekte, maar je kon de aftakeling van je lichaam moeilijk aanvaarden. Je was bang voor de dood, waar je open over praatte. Soms kwam je humor nog eens naar boven, en de entertainer in jou. Maar dit werd steeds minder.

De laatste dag had je een vredige blik op je gezicht. Ik denk dat je je verzoend had met de dood. Je bent heel rustig heen gegaan, als een kaarsje dat uitwaait door een zomerbriesje…

Mama, we neem hier vandaag afscheid van jou. Maar ik neem je alle dagen met me mee, waar ik ook ga. Ik zie jou in de eerste lentezon. Ik zie jou in mijn kinderen, voor wie je de beste oma aller tijden was.

Dank je mama. Doe het daar goed waar je nu bent… Ik hou van jou.

Je zoon,
Jan

Jan Buyle- 16/03/2017