Begrafenissen BRUYLAND

De eerbetonen

Photo 496787Mijnheer Willy De Bruecker
DBM, De Bruecker,carrosseriebedreif met naam en faam,belangrijke werkgever in onze streek
Top opbouwer geprezen over gans belgie en omstreken....Nr 1 in kastopbouw en speciale constructies
Familliebedrijf bijna 4 de generatie.....
Willy zaliger,JIJ hebt hiervoor gezorgd, je zoon Antoon heeft de fakkel prima overgenomen ,en Karen,Joris en Liesbeth staan paraat om DEBRUECKER verder uit te werken, je levensdroom !
Photo 492690Mijnheer Louis De Geyndt
Altijd goed geluimd samen met Henriette zijn wij verscheidene jaren op reis geweest naar Italië. Louis was een echte filosoof. Zijn emails die wij later nog steeds ontvingen waren of humoristisch of doordenkers.Onze innige deelneming in de rouw aan de ganse famllie en in het bijzonder aan zijn echtgenote.

Régine en Hugo
Photo 489585Mijnheer Hugo Corthals
Het personeel van het VSOA-Onderwijs wenst de familie veel moed en sterkte toe.
Photo 425167Mijnheer Ivo Taeymans
Sterkte aan de Familie ik zal hem missen
Photo 482402Mijnheer Maurice Heirman
Beste Maurice, u die voor iedereen goed deed en voor iedereen een gebed deed bij Onze Lieve Heer en Onze Lieve Vrouw, nu bent u er zelf toegekomen, hopelijk is het daar zoals u verwachte, vreedzaam en liefdevol in het huis van God. We zullen u hier missen hier beneden maar zijn blij dat u nu in goede handen bent bij Onze Lieve Heer. Als het iemand verdiende dan bent u het wel. Maurice, het gaat je goed en tot ziens. Bedankt Maurice voor alles wat u voor ons gedaan hebt. Waak over ons. De familie Maeseman - Brondeel.
Photo 479055Mevrouw Huguette Mertens
spijtig dat mijn gezondheid het niet toelaat om te komen , maar via deze weg wil ik toch mijn oprechte deelneming betuigen , huguette was een enorme lieve en toffe collega , ze zal door véél mensen gemist worden , veel sterkte toegewenst danny ( ex technieker wasserij erembodegem)
Photo 479055Mevrouw Huguette Mertens
innige deelneming in deze diepe rouw die u komt te treffen
Photo 477810Mevrouw Nicole Van de Meerssche
Via deze weg onze oprecht medeleven .
We herinneren Nicole als een warme hartelijke
kennis en vroegere gebuur.
Photo 473863Mevrouw Hortentia Roelandt
Ik verneem pas nu het overlijden van Adolfine (Hortentia) Roelandt, moeder van Lyliane, Danny en Ronny Haeck. Zij verbleef reeds meerdere jaren in het woonzorgcentrum Mijlbeke en bereikte er een mooie leeftijd. Tijdens de overlijdensperiode waren wij in Cambodja op bezoek bij onze zoon Brent die er werkzaam is. Hierdoor kon ik spijtig genoeg niet aanwezig zijn bij het afscheid. Toeval of niet maar in de drukke Cambodjaanse steden wordt veel gefietst of met overladen brommers of touk touks gereden. Dergelijke beelden ook van oudere mannen en vrouwen te fiets, deden mij er meermaals denken aan Adolfine. Zij was gans haar leven verbonden met haar fiets tot zolang het nog kon, zij doorkruiste steeds goedgezind regen en wind in onze stad. Zij was zowat een 'groene' fietser avant la lettre. Het onverwacht overlijden van Adolfine Roelandt grijpt mij aan. Het herinnert aan de vele verhalen over de socialistische jeugwerking die zij zo graag beleefde en waarover ze vele jaren later nog graag vertelde. Adolfine was een overtuigd en trouw socialist. Binnen de beweging was zij actief in meerdere vereningingen. Bij haar thuis hing in de Fonteinstraat steevast de rode vlag uit op 1 mei. Aalle dank hiervoor. Meer persoonlijk dank ik Adolfine ook voor de steun bij zovele verkiezingen. Maar Adolfine was in de eerste plaats ook een goede moeder. Een lieve altijd vriendelijke vrouw, die als alleenstaande de verantwoordelijkheid opnam voor haar gezin. En met succes. In soms moeilijke omstandigheden heeft zij haar drie kinderen een goede opvoeding gegeven. Een hele prestatie waar zij terecht fier op mag zijn. Bedankt Adolfine voor wie je was en wat je deed. Sterkte aan de kinderen, de familie en dichte vrienden in de nu komende moeilijke periode.
        Patrick De Smedt.
Photo 475373Mevrouw Yvonne Uyttendaele
Lieve mensen,

Mijn moeder was voor mij een eenvoudige vrouw en tegelijkertijd een grote madame.
De liefde van mijn ouders voor elkaar, dat was een mooi voorbeeld.
En 10 kinderen, een groot gezin.
Met nooit aflatende zorg bestierde ze alles.
Ze was fier op haar kroost en deed haar uiterste best om alles in goede banen te leiden.
Voor zichzelf had ze niets nodig.
Alles werd gespaard voor de kinderen.
En ze was heel vrijgevig, dat weten we maar al te goed.
Vrede bewaren, daar was ze goed in.
Ik leerde van haar geduld te hebben met mensen.
Mensen te laten zijn wie ze zijn.
En wat was ze toch smaakvol en kunstzinnig.
Haar creativiteit was grenzeloos.
Ze genoot zoveel van tuinieren.
En bloemen, die had ze het liefste.
Met haar gezond boerenverstand stond ze met beide benen stevig op de grond.
Zij was een sterke vrouw.
Haar kracht leeft ook in ons.
Dankjewel moemoe voor de bijzondere vrouw die je was.
En zoals een kleinkind het zo prachtig verwoordde:
'Er is een mooie ster bij aan de hemel.'

OMDAT ER LIEFDE IS
BESTAAT ER GEEN VOORBIJ
IN ALLE EEUWIGHEID BEN JIJ.
Photo 475373Mevrouw Yvonne Uyttendaele

96 jaar was ze, en tot voor kort onderhield ze haar tuin helemaal zelf. Niet helemaal.
Voor de grote snoeiwerken kwam haar zoon langs. 73 is hij. Een familie met groene
vingers. Al haar tien kinderen zijn tuiniers, er zit zelfs een orchideeënkweker bij. Met
pensioen, ondertussen, maar toch. Haar tuin is niet groot, een stadstuintje tussen
hoge muren, maar van het resultaat val je achterover. Met liefde voor planten en eindeloos
veel geduld en precisie kwam hij tot stand. Dat voel je, aan elk plekje groen.
Meer dan 60 jaar tuinierde ze hier al, maar er is niets ouderwets aan haar tuin. De rotspartij
van weleer verving ze door vaste planten en struikjes, en af en toe brachten haar
kinderen wat nieuwigheden mee. Het liefst speciale eenjarigen. De palmboom tegen het
terras is 40 jaar oud. Dat wist ze precies, want het boompje komt uit een bloemenschaal die
haar zoon voor zijn huwelijk kreeg, 10 centimeter groot was het toen, nu een boom van 5
meter. Met prachtige varens eronder, je waant je in de jungle. Planten kopen, deed ze
zelden; ruilen en her en der stekjes bedelen, des te meer. Op reis gaan was een plantenjacht.
Exotische planten en vetplanten uit Tenerife, rotsplanten en rododendrons uit Zwitserland
en Oostenrijk. Liefdevol opgekweekt, om er dan met zorg een plekje in de tuin voor te
vinden. En elke lente weer een serre vol zaailingen, in prachtige terracotta zaaiteilen. Een
grote kartonnen doos vol zaden, minutieus gerangschikt, in oude botervlootjes. Latijnse
namen gebruikte ze niet. Nederlands was goed genoeg. Schoenlappersplant, ezelsoor,
judaspenning, stinkertjes. Maar van elk wist ze precies hoe je ze moest verzorgen, waar je
ze moest planten, wanneer ze bloeien. Op plantengebied maakte je haar niets wijs. Ik
bezocht haar in het rusthuis. Sinds een paar maanden wou haar lichaam niet meer mee.
Vanuit haar kamer keek ze op een pracht van een treurbeuk. Een majestueus stuk
geschiedenis, net als zijzelf. Ik vroeg haar welke bloemen ze het liefste zag. ’Allemaal.’ Ze
wou geen keuzes maken. Toch oogde haar tuin op en top harmonieus. Geen combinatie is
lukraak. De perfecte match tussen sier- en moestuin: kruiden tussen de bloemen, en
groenten in de buxusperkjes. Geen onkruidje te bespeuren. En de hele zomer door verse
salades, nu enkel nog een bevroren courgette. Die zijn haar kinderen vergeten te oogsten.
Haar zou het nooit overkomen zijn. Dat ze haar druiven niet meer goed kon verzorgen, de
laatste jaren, dat steekte. De trossen waren niet gekrent, ze kon nog moeilijk boven haar
hoofd reiken, en het fijne schaartje was te fijn geworden, voor haar versleten handen. Geen
mens die weet hoeveel aarde er niet door haar vingers is gegaan. Of compost, de
allerbeste, zelfgemaakte, uiteraard. Alleen de fijne, gezeefde, was goed genoeg voor haar
planten. Geen sproeistoffen in haar tuin, maar gier van brandnetels en rabarberbladeren.
’Het stinkt, maar heel goed ding.’ Ik zei haar dat je nu flessen brandnetelgier in het
tuincentrum kunt kopen. Dat vond ze grappig, ze lachte, en ze weende een beetje. Ze miste
haar tuin. Niet haar huis, maar haar plantjes. Ze wou weten hoe de terrasplanten het in hun
winterverblijf deden. Of iemand ze wel water gaf. Of ze genoeg licht hadden. Of de
druivelaars in de serre okee waren, de trots van haar man zaliger. Het huis wordt verkocht,
en de tuin zal met quasi zekerheid verdwijnen. Er worden nog snel veel foto’s genomen, als
herinnering. Straks doen de kinderen een laatste ronde in de tuin. Nemen scheutjes
planten mee, wat zaden uit de botervlootjes. En de tuinkalender van Marjolein Bastin. Die
heeft ze nu niet meer nodig.

© groenjournaliste - Laurence Machiels
Photo 474873Mevrouw Monique De Moor
Lieve Monique,
Na een lange strijd tegen het onvermijdelijke maar gestadige achteruitgaan van je gezondheid moest jij afscheid nemen van dit leven. Maar de vele goede momenten en het plezier dat ik met je beleefde zal een mooie herinnering en troost zijn . En wees gerust als ik een liedje hoor waarop jij ons leerde dansen zal ik ongetwijfeld weer aan jou denken. Hartelijk bedankt voor de vele mooie uren die ik met je mocht delen.
Photo 471566Mijnheer Pol Keymeulen
Pol,doe de groeten aan uw pa,Staf! Ge waart allebei,voor mij,toffe gasten met alleen maar goeie herinneringen !
Photo 468175Mijnheer Ludwig Borms
Onze oprechte Deelneming bij het overlijden Ludwig uw echtgenoot Lieve Va van Ilse. en warme opa voor Joren en Imke

Afscheid nemen doet pijn ,maar hij blijft in de harten veel sterkte
Photo 460577Mevrouw Alice (Mamie) Breyne
Onze oprechte deelneming bij het overlijden van Alice.
Photo 461461Mijnheer Thierry Meganck
Innige deelneming en sterkte aan de familie,kennissen en vrienden.
Doe dat daar goed boven man zoals je hier gedaan hebt, vergeten doen we je niet
Photo 460577Mevrouw Alice (Mamie) Breyne
Lieve Mamie, je was een toffe prachtige vrouw, ik heb zeer goede herinneringen aan jou als mijn (ex) schoonmoeder. bedankt dat je er altijd was voor ons?
Photo 438782Juffrouw Nancy Van Unchem
veel sterkte in deze moeilijke tijd
vanwege famillie
ledegen-de greve
Photo 438782Juffrouw Nancy Van Unchem
je plotse overlijden is een schok in de vriendenkringen .we gaan je missen .steeds was je goedgezind .de herinneringen die ik aan je heb zal ik koesteren .patty en paul
Photo 437964Mijnheer Yvo Ghysens
Afscheid nemen van een geliefd persoon is droevig en moeilijk.
Laat de mooie herinneringen je troosten .
Veel sterkte in deze moeilijke tijd .
Photo 436424Mijnheer Dimitri De Saedeleer
Tot ziens lieve vriend ,

afscheid nemen bestaat niet
het is “tot ziens” tot in een ander leven
je ziel zal naar het land der engelen gaan
terwijl je lichaam is achtergebleven

sommige gaan jong anderen gaan oud
niemand kan dat vooraf voorspellen
de leegte die je dan achterlaat
zijn met geen woorden te vertellen

iedereen overkomt het eens
‘tot ziens’ zeggen tegen dierbaren
ze laten gaan naar het land der engelen
ze moeten de aarde weer verlaten na al die jaren

maar ondanks al die pijn en verdriet
moet iedereen weer door met z’n leven
de liefde en al het goede wat je achterliet
zal generatie op generatie worden doorgegeven

tot ziens lieve vriend
Photo 435104Mijnheer Karel Van Reeth
Als klasgenoot rethorica SL 1960 zal ik mij Karel steeds blijven herinneren als de immer recht op recht aan leerling. Uitgesproken meningen voor de vuist gebracht steeds correct. Dat leverde hem wel eens wat problemen op met sommige leraars in de tijdgeest van toen. Hij moge rusten in vrede.
Photo 401184Mevrouw Annie Moortgat
Dag lieve oma,

Hier staan we dan met veel verdriet,
maar jou vergeten,dat doen we niet.
Al die mooie herinneringen,
blijven mij voor altijd bij,
en dat maakt me dan toch een beetje blij.
Het was moeilijk jou zo te zien,
maar ik weet dat je door de medicatie
niet veel hebt afgezien.
Ik weet dat je heel hard verschoot,
toen ik je vertelde dat ik bijna 19 ben.
Je verwarring was even heel erg groot.
"De tijd gaat snel" zei je me toen,
maar ik blijf wel voor altijd je lieve kleine kapoen.
Dat beloof ik je uit de grond van mijn hart.
Ik zal altijd aan jou denken,
en aan al je mooie geschenken,
die jij mij met heel veel liefde bood.
Ik zal de ketting die jij me gaf altijd dragen,
zodat je altijd bij me bent.
Hier neem ik afscheid van je,
mijn prachtige grootmoeder en meter.
Rust zacht lieve oma,
Until we meet again.

Je kleindochter, Lise
Photo 410667Mijnheer Eddy 'Dwaar' De Laender
Beste Eddy, tussen het vernemen van je ziekte en je overlijden zaten voor Hilde, mijn vrouw, en mij slechts enkele dagen. Je nog eens groeten is dus niet meer gelukt. We zagen mekaar niet zo vaak, maar de ontmoetingen waren altijd hartelijk. Respectvol ook, wederzijds. Jij voor mijn muziek, ik voor jouw theater en zoveel andere dingen. Ook Hilde had je ontzettend graag. Zoals zovelen. Talrijk zijn dan ook diegenen die nu rouwen om jouw heengaan. Niet te geloven. Eddy, Dwaar, verdorie, man... We zullen je missen.